Race verslag: CPC Den Haag 21K

Posted in Races by

CPC-den-haag
Woehoe, ik heb het gedaan! Mijn allereerste halve marathon gelopen. Als je me dit een jaar geleden had verteld, had ik je vierkant uitgelachen. Nu ben ik alleen maar trots. Trots op mijn lichaam, trots op mijn geest. Het was een hele strijd, vooral die laatste kilometers, maar hé ik heb dit toch wel even geflikt. Twee uur lang (en vier minuten dan…) alles gegeven. Emoties meegemaakt waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden en pijn gevoeld waar ik nog nooit pijn heb gehad. Ja, het was zwaar. Super zwaar, maar ik heb het toch maar even gedaan. Benieuwd hoe ik mijn eerste halve marathon heb ervaren en of ik het nog een keer ga doen? Lees dan mijn race verslag!

De voorbereidingen

Zoals je misschien wel in mijn vorige blogs hebt gelezen had ik een blessure, waardoor ik twee lange duurloopjes heb gemist. De verste afstand die ik voor deze race heb gelopen was dan ook maar 14,5 kilometer. Desondanks had ik wel behoorlijk wat kilometertjes in de benen. Aangezien ik een week daarvoor een dikke pr had neergezet op de 10 km tijdens de Nacht van Groningen had ik er wel volste vertrouwen in. Als ik met een gemiddelde snelheid van 5:06 per kilometer 10 kilometer uit kon lopen, kon ik ook prima een halve marathon lopen. Dit was mijn insteek. Ik denk dat deze mindset mij wel een beetje heeft gered.

Voorbereiding-CPC-den-haag

Net voor de start

Samen met mijn vader vertrok ik rond 13:00u richting de start. We sliepen van zaterdag op zondag in een hotel in Den Haag, omdat we zaterdagavond naar the Lion King gingen (WAUW!) en konden gelukkig tot 18:00u in de hotelkamer blijven. In mijn mooie oranje shirtje, welke ik besteld had bij mijn inschrijving, ging ik die kant op. Het was warm, dus ik had niet heel veel aangetrokken. In een 3/4 broek en met een vestje liepen we richting het Malieveld. Na een plaspauze liepen m’n vader en ik ongeveer een kilometer in. Toen we eenmaal in het startvak stonden werd ik pas echt zenuwachtig. Ten eerste waren er zo ontzettend veel mensen, dat had ik nog nooit meegemaakt bij een hardloopwedstrijd. Ten tweede moest ik het nu echt doen: een halve marathon lopen. Ik stond een beetje te draaien tijdens de warming-up. Om 14:45 mochten we echt vertrekken. Na de aanmoedigende woorden van de organisator mochten we los.

Start-CPC-den-haag

De eerste helft

De eerste zeven kilometers gingen prima. De omgeving was top, de andere hardlopers waren top en mijn lichaam voelde top aan. Na zeven kilometer kreeg ik een nare steek in mijn zij. Een tikkeltje terug doen wilde ik niet, maar na de tweede waterpost op kilometer tien begon het toch wel erg vervelend te worden. Ik liep een tikkeltje zachter. Dit hielp gelukkig, de zijsteek ging weg. Tot en met kilometer vijftien ging het best prima. Logisch wel, dit had ik wel een getraind. Daarna liepen we richting Scheveningen. Vanaf dat moment werd het pittig, echt pittig.

De zwaarste helft

Vanaf kilometer zestien moesten we klimmen. Wow, wat was dit zwaar. Het duurde voor mijn gevoel echt een eeuwigheid. Mijn vader, mijn haas, hield ik niet meer bij. Ik ging kapot, zowel mentaal als fysiek. Ik voelde het asfalt door mijn schoenen heen. Meestal doet er maar één knie echt pijn tijdens het hardlopen, maar deed keer deed echt alles pijn. Mijn heupen, mijn beide knieën, mijn enkels en mijn voeten. Alles werd zo ontzettend zwaar. Elke kilometer leken er honderd. Ik keek niet meer om mij heen en focuste me alleen nog maar op die finish. Nou ik zal je zeggen, als je het al niet meer ziet zitten bij kilometer zestien duurt die finish echt nog heel lang.

Gelukkig stond er vanaf kilometer negentien weer super veel publiek langs de kant. Zij én mijn vader hebben me er echt doorheen gesleept. Anders was ik echt uitgestapt. Bij het punt net voor de finish stonden mijn moeder en zusje. Daar werd ik zo blij van! Ze schreeuwden super hard hoe goed ik het deed. Ook al kon ik echt niet meer, alleen al voor mijn ouders en zusje zou ik die finish halen. En dat deed ik.. Met een tijd van 2:04:30 liep ik mijn eerste halve marathon uit. Wat een gevoel!!

Algemene indruk van de CPC

Allereerst, mijn complimenten voor de organisatie. Zij hebben mijn eerste halve marathon nog mooier gemaakt. Alles wat top geregeld, genoeg waterposten en overal verkeersregelaars. Het parcours was ook echt top. Door de mooiste straten van Den Haag, zo langs Scheveningen en Madurodam weer terug naar het Malieveld. Doordat er zoveel toeschouwers waren werd het ook wel een stuk gemakkelijker. Er waren zelfs mensen die een tafeltje hadden neer gezet en onder het genot van een wijntje de hardlopers aan het aanmoedigen waren. De hardlopers zelf moedigden elkaar ook aan en de sfeer zat er goed in. Of ik na deze halve marathon nog één ga lopen? Ja, zeker weten! Want ondanks dat het zo zwaar was, was het wel echt heel vet om te doen.

CPC-den-haag

13 maart 2017
/
Previous Post Next Post

3 Comments

  • Reply Michelle

    Toppertje!!

    13 maart 2017 at 10:51 pm
  • Reply Aurelie

    Super goed gedaan Patrice! Ik liep hem 20 seconden trager dan jou, maar ik kan mezelf ook in jouw verslag vinden. Ik had het vooral tussen kilometer 10 en 15 erg zwaar. Al een idee waar je jouw tweede halve wil lopen?
    Aurelie onlangs geplaatst…Race: CPCMy Profile

    14 maart 2017 at 9:32 am
  • Reply Run My Way - Een halve marathon gelopen, en nu? - Run My Way

    […] mijn vader. Heel tof natuurlijk, maar nog best een eindje weg. Ook komt de zomer er aan. Tijdens de halve marathon in Den Haag heb ik gemerkt dat ik dat hardlopen in warm weer nu niet uitermate fantastisch […]

    8 april 2017 at 8:27 pm
  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    You may also like